(Α΄ Κορ. στ΄, 12-20)

Ἀδελφοί, πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾽ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾽ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος. Τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν· ὁ δὲ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει. Τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ, ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι· ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. Οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; Ἄρα οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; Μὴ γένοιτο. Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; Ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι. φεύγετε τὴν πορνείαν. Πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν· ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ῾Αγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῶ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.

Ερμηνεία

Τα αμαρτήματα του καιρού μας είναι πολλά. Σε ορισμένα βασικά ζητήματα σχετικά με την πίστη και τη ζωή τους οι άνθρωποι έχουν εσφαλμένη γνώμη. Το γκρέμισμα ευαγγελικών φραγμών θεωρείται από πολλούς πρόοδος και απελευθέρωση. Μερικά αμαρτήματα θεωρούνται φυσικοί καρποί της ανθρώπινης φύσης, ενώ η διακήρυξη αυτής της λαθεμένης θέσεως γίνεται ευρύτατα σε πολλούς χώρους, όπως π.χ. στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπου κατά κόρον οι «προοδευτικοί» προσπαθούν να περάσουν αυτά τα μηνύματα.
Ο λόγος όμως του Θεού έχει διαχρονική οξιά. Προσπαθεί να αναγεννήσει τον άνθρωπο και να του δώσει να καταλάβει την αξία του. Ο άνθρωπος είναι μέλος του Χριστού και ναός του Αγίου Πνεύματος. Η ένωση αυτή με το Χριστό έχει σαν αποτέλεσμα τις δωρεές του Παρακλήτου. Ο άνθρωπος γίνεται, όπως λέγει ο Ιερός Φώτιος, μονοειδής. Έχει μια ενότητα ψυχής και σώματος, που συντηρείται από τη χάρη του Πνεύματος. Κάθε αμάρτημα, που διαπράττει, σπάει αυτήν την ένωση και καταστρέφει το σύνδεσμο Θεού και ανθρώπου. Το κατ' εξοχήν όμως αμάρτημα «το πάντων κάκιον», που υπονομεύει αυτόν το σύνδεσμο είναι η πορνεία. Ο άνθρωπος από μέλος Χριστού γίνεται πόρνης μέλος. Ο Παύλος με σαφήνεια προτρέπει τους πιστούς, παίρνοντας αφορμή από κάποιο περιστατικό της Κορίνθου, να αποφεύγουν την πορνεία.
Paulos apostolosΜέλη του Χριστού
Με πολλές εικόνες η Γραφή μας παρουσιάζει το μυστήριο της ενότητας Χριστού και πιστών. Ο Χριστός είναι η κεφαλή κι εμείς τα μέλη του, η ρίζα κι εμείς οι κλάδοι, η άμπελος κι εμείς τα κλήματα. Η ενότητα αυτή δεν είναι μόνο λεκτική η κατ’ αναλογίαν ομοιότητα, «αλλά πράγματος ταυτότης», κατά το Νικόλαο τον Καβάσιλα. Με την ενσάρκωση του ο Κύριος αποκατέστησε την ανθρώπινη φύση και της έδωσε τη δυνατότητα του αγιασμού και της θεώσεως. Αποκτήσαμε την «ιδέαν» του Χριστού και γίναμε αδέλφια του. Το ότι είμαστε σώμα και μέλη Χρίστου (Α' Κορ. 6,15 -12, 27) δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται τα δικά μας σώματα, ούτε πάλι το σώμα του Κυρίου μεταβαίνει «καθ’ υπόστασιν εις ημάς» η τεμαχίζεται, αλλά εξαφανίζεται από μέσα μας η αμαρτία. Όπως ο Κύριος και στο σώμα και στη ψυχή ήταν αναμάρτητος, έτσι και όσοι πιστεύουν σ’ Αυτόν, συμμετέχουν στα Μυστήρια και αγιάζονται, μπορούν να αποτινάξουν από πάνω τους την αμαρτία και να σωθούν. Είμαστε μέλη Χριστού, γιατί όλες τις πράξεις στη ζωή μας τις πραγματοποιούμε σύμφωνα με το θέλημα και τις εντολές του. «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῆ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστὸς», θα πει ο απόστολος Παύλος (Γαλ. 2, 20).
Μέλη της πόρνης
Θέλοντας να καταδείξει το μεγάλο αμάρτημα της πορνείας ο Παύλος χρησιμοποιεί παράλληλα την εικόνα του μέλους του σώματος του Χριστού και του μέλους της πόρνης. Το αμάρτημα της πορνείας αναφέρεται στην ίδια την ανθρώπινη σύσταση και φύση και καθυβρίζει το ανθρώπινο εργαστήριο, όπου το Άγιο Πνεύμα καλλιεργεί τα χαρίσματα στον άνθρωπο. Ενώ η αγνότητα είναι «οίκος Χριστού επέραστος», κατά τον Ιωάννη της Κλίμακος, η ανηθικότητα είναι οίκος της πόρνης δυσωδέστατος. Όλο το σώμα του άνθρωπου γίνεται μιαρό, ενώ ο νους του γεμίζει με απρεπείς εικόνες. Απ’ αυτό το γεγονός ο Απόστολος μας παροτρύνει, «δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν» (Α' Κορ. 6, 20). Ο Θεός είναι δημιουργός και των ψυχών και των σωμάτων, γι’ αυτό και με την Ανάσταση του τα ελευθέρωσε από τη δυναστεία του διαβόλου και τους χάρισε την ελευθερία της χάρης. Τα μέλη του σώματος δεν είναι δικά μας, αλλά του Χριστού, γι’ αυτό κι όταν πέφτουμε στο αμάρτημα της πορνείας, η αμαρτία ανατρέχει στο πρόσωπο του Χριστού. Η αγνότητα των πιστών είναι η δόξα του Χριστού. Το σώμα μας θα εγερθεί κατά την Δευτέρα Παρουσία, όπως του Χριστού, και θα γίνει σύμμορφο με τη δόξα του (Φιλ. 3, 21).
Η πορνεία καταστρέφει τη πνευματική ζωή του ανθρώπου. Δεν αφήνει τη Χάρη του Θεού να ενεργήσει μέσα μας. Μολύνει το νου και σκοτίζει τη διάνοια. Καταρρακώνει τη ανθρώπινη φύση και στερεί τον πιστό από την ζωοποιό ενέργεια των Μυστηρίων. Ενώ είμαστε πλασμένοι ελεύθεροι, με τα πορνικά αμαρτήματα γινόμαστε δούλοι της αμαρτίας και του διαβόλου.
Σωστή αντιμετώπιση του πάθους
Όλα σχεδόν τα πάθη της ψυχής έχουν την έδρα τους στο θυμικό και λογιστικό του ανθρώπου, δηλ. το μίσος, η μνησικακία, η απιστία κ.α., γι’ αυτό και πρέπει να στεκόμαστε και να τα πολεμάμε για να τα νικήσουμε με το όνομα του Χριστού και με τις αντίθετες αρετές. Π.χ. εάν έχει κάποιος το πάθος της φιλαργυρίας, οφείλει να το πολεμήσει με την ελεημοσύνη. Όταν όμως τα πάθη της σαρκός, τα αισχρά πάθη του επιθυμητικού, που είναι τα είδη της πορνείας, πολεμούν τον άνθρωπο, τότε πρέπει να στρέφει τα νώτα και να φεύγει σαν να τον καταδιώκουν. Δεν πρέπει να περιεργαζόμαστε τους πειρασμούς και τους λογισμούς της πορνείας. Δεν αντιμετωπίζονται τα πάθη αυτά κατά μέτωπο. Πολλοί νομίζουν τον εαυτό τους δυνατό και έρχονται σε διάλογο με την αμαρτία αυτή και το αποτέλεσμα είναι να έχουν πολλές πτώσεις. «Οὐ γὰρ ἔστηκας ἔξω τῆς φύσεως», θα πει ο ι. Χρυσόστομος. Είμαστε αδύνατοι και χρειαζόμαστε τη βοήθεια του Θεού και τη συμπαράσταση του Πνευματικού για να ορθοποδήσουμε.
Η εποχή μας ευνοεί την πορνεία
Η εποχή μας είναι πρόσφορη για τα σαρκικά αμαρτήματα. Η ατμόσφαιρα, στην οποία ζούμε, είναι βαριά από τα ολισθήματα της σάρκας. Ο αδόκιμος νους πολλών ανθρώπων (Ῥωμ. 1, 28), τους παρακίνησε να χαρακτηρίσουν τα πάθη αυτά «φυσικά» και να επιδοθούν μετά μανίας στην πραγματοποίησή τους. Η πορνεία είναι η μεγάλη αμαρτία του καιρού μας. Τηλεοπτικά μέσα, εφημερίδες και περιοδικά δεν θεωρούνται επιτυχημένα, εάν δεν διαλαλούν με τον πλέον ωμό τρόπο τα πάθη της ατιμίας. Φτάσαμε στο σημείο ακόμη και οι πιστοί να μην τολμούν να πουν την αλήθεια από το φόβο μήπως τους ονειδίσουν.
Η Εκκλησία μας ορθοτομεί την αλήθεια και κηρύσσει το θέλημα του Χριστού. Χρέος μας είναι να ακούσουμε τη φωνή της, να αφυπνισθούμε από το σαρκικό λήθαργο και να αναζητήσουμε το δρόμο της χάριτος. Στην Εκκλησία θα βρουν το στήριγμα κι αυτοί, που υπέκυψαν στα πάθη αυτά, για να ανορθωθούν και να γίνουν ζωντανά μέλη του σώματος του Χριστού.
Αγαπητοί αδελφοί, έχοντες υπόψη μας την παραίνεση του Παύλου «φεύγετε τὴν πορνείαν», ας φροντίσουμε να διατηρήσουμε «τὰ σώματα ἠμῶν θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῶ» (Ῥωμ. 12, 2) και τη ψυχή μας να την αγιάσουμε με τή μνήμη του Θεού, ώστε να γίνουμε ναός του Άγιου Πνεύματος. Αμήν.

Μητροπ. Εδέσσης Ιωήλ, Ο επιούσιος Άρτος